Bardzo często zdarza się, że kupując szczenię doga niemieckiego, nabywca nie zastanawia się,
co z takiego "maluszka" wyrośnie w przyszłości.
Szczenię nabywa się na ogół w wieku 7-12 tygodni. Jest to pies mały, ważący 8-15 kg i praktycznie
mieści się w każdym mieszkaniu.
Przyrost masy szczenięcia jest ogromny, ok. l kg i więcej w tygodniu i raptem stwierdzamy,
że w domu jest ciasno i pies się już nie mieści.
Dlatego przed kupnem wymarzonego doga należy zastanowić się i przemyśleć wszystkie za i przeciw.
Jeżeli jesteśmy zdecydowani i przygotowani na podjęcie trudu wychowania od szczenięcia, dokonujemy zakupu.
Decyzja wyboru to jeden z najważniejszych momentów, w znacznym stopniu decydujący o satysfakcji
właściciela przez najbliższych kilka lat.
Jeśli wybór nie ma być przypadkowy, należy udać się do Związku Kynologicznego, gdzie otrzyma się adresy hodowli.
W Związku Kynologicznym w Łodzi jest bank informacji o urodzonych szczeniętach wszystkich umaszczeń oraz ich pochodzeniu.
Informacje o urodzonych miotach można pozyskać również z biuletynu Klubu Doga i strony internetowej - http://klubdoga.prv.pl
Jeżeli kupimy już szczenię, powinniśmy udać się do Związku celem zasięgnięcia porady i uzyskania
wskazówek odnośnie odchowania i żywienia szczenięcia.
Należy też podjąć decyzję, czy uszy ciąć (kopiować) i stawiać, czy zostawić nie cięte.
Jednak formalnie problemu cięcia uszu zarówno u dogów jak i u innych ras u których zabieg
ten był tradycyjnie przeprowadzny, jest dość skomplikowany.
W niektórych krajach np. Niemcy, Holandia wprowadzono prawny zakaz takich zabiegów.
Różny jest tego zasięg. W niektórych nie wolno jedynie przeprowadzać na terenie kraju zabiegu kopiowania.
W innych nie może uczestniczyć w wystawie pies należący do osoby zamieszkałej w tym kraju
jeśli ma obcięte uszy. Najdalej idący zakaz np. w Niemczech uniemożliwia wystawianie
psa z kopiowanymi uszami, niezależnie od tego w jakim kraju zamieszkuje jego właściciel.
W Polsce podobnie jak w Hiszpanii i niektórych innych krajach nie ma tego rodzaju ograniczeń
i na wystawach przy ocenie nie jest brane pod uwagę czy ma on uszy kopiowane czy nie.
Jak z tego wynika, decydując się na kopiwanie musimy się liczyć z trudnościami, jeśli w przyszłości chcielibyśmy
by nasz pupil odnosił sukcesy na wystawach zagranicznych, bowiem niektóre mogą być dla niego niedostępne.
Mogę tylko stwierdzić, że dog z uszami stojącymi wygląda bardziej elegancko, majestatycznie.
Przed cięciem należy zasięgnąć informacji gdzie najlepiej przyciąć uszy. Musi tego dokonać lekarz,
który specjalizuje się w cięciu uszu. Po obcięciu uszu, ażeby je postawić, trzeba odpowiednio kleić plastrami (stawiać) i masować.
Czasami trwa to do 6-ciu miesięcy. Wystarczy małe zaniedbanie i uszy stoją krzywo lub załamują się i zwisają.
Dlatego też, komu brak jest cierpliwości niech uszy zostawi nie cięte. Niewątpliwie najefektowniej
wyglądają uszy długie i wąskie. Prosząc lekarza o takie ich wymodelowanie, należy pamiętać, że uzyskanie
pożądanego efektu będzie uzależnione nie tylko od umiejętności lekarza ale również od konsekwencji i staranności właściciela,
który winien zadbać, by uszy prawidłowo stanęły.
Jeżeli chodzi o dogi, do rzadkości należą przypadki, by uszy po kopiowaniu przyjęły od razu pożądaną pozycję.
Szczenię w tym okresie powinno być przynajmniej raz na miesiąc prezentowane bądź kierownikowi sekcji doga,
bądź doświadczonemu hodowcy.

Żywienie szczenięcia po jego nabyciu z hodowli powinno być w pierwszym okresie kontynuacją dotychczasowego sposobu odżywiania.
Dlatego też hodowca winien poinformować nabywcę szczenięcia o godzinach posiłków oraz o jadłospisie.
Dopiero po zaaklimatyzowaniu się "malucha" można przystąpić do korygowania sposobu
karmienia zgodnie z możliwościami obecnego właściciela.
Obecnie coraz częściej już u hodowcy szczenięta dożywiane są gotowymi fabrycznie
przygotowanymi karmami najczęściej w postać tzw. suchej karmy zawierającej wszystkie
niezbędne składniki. Korzystając z tego sposobu dożywiania należy stosować dawkowanie zalecane
przez producenta. Istnieje szeroki wybór firm, których produktami moża z powodzeniem karmić
psy. Należy jednak pamiętać, iż szczególnie dog w okresie rozwoju wymaga karmy wysokiej jakości, pozwalającej
na zaspokojenie jego znacznych potrzeb żywieniowych. Niestety odpowiednie karmy nie należą do najtańszych.
Najczęściej stosunkowo tanie karmy, tzw. karmy bytowe, które w pełni pokrywają potrzeby psa dorosłego,
trzymanego w mieszkaniu, dla
którego jedynym wysiłkiem jest codzienny spacer. Na takiej karmie nie uda się jedniak
wychować doga. Każda dobra firma oferuje szereg karm przeznaczonych dla psów w różnym wieku,
a niekiedy różnej wielkości. Karmy dla najmłodszych szczeniąt mają na ogół w swojej
nazwie "puppy", ale nieco starszych "junior" itp.
Oczywiście oznaczenia te S.A. indywidualizowane przez poszczególne firmy, dlatego należy
dokładnie zapoznać się z ofertą danej firmy. Nie polecamy nabywania karm w przypadkowych
sklepach zoologicznych, gdzie na ogół wybór jest niewielki. Czołowe firmy mają sieć dystrybutorów
na terenie całego kraju i z ich usług najlepiej korzystać. Właściciel doga z uwagi na jego apetyt
będzie dla każdego z nich niezmiernie cennym klientem. W dotarciu do dystrybutora pomoże
Związek Kynologiczny. Stosując dobrą karmę na ogół nie musimy podawać dodatkowych preparatów witaminowo-mineralnych.
Nie jest to jednak reguła bez wyjątku, karmy bowiem są produkowane na podstawie receptur
odpowiednich dla przeciętnego konsumenta. Zdarza się, że z różnych względów potrzeby naszego psa
odbiegają od przeciętnej i wtedy niezbędne jest odpowiednie uzupełnienie menu, ale powinno
to nastąpić jedynie na podstawie wskazówek lekarza weterynarii. Aby jednak dostrzec
potrzeba zasięgnięcia takiej porady, trzeba zauważyć zaburzenia w rozwoju psa. Właściciel obcując
ze szczenięciem na co dzień, często długo niezauważa się niepokojących objawów, stąd
potrzeba prezentowania szczenięcia osobie majacej orientację w przebiegu prawidłowego
rozwoju w niezbyt odległych odstępach czasu. Jeśli zadecydujemy się na żywienie tradycyjne,
pamiętajmy, że pies jest zwierzęciem głównie mięsożernym.
Do około 4 m-cy szczenię powinno otrzymywać 4-5 posiłków dziennie, z których co najmniej dwa winny
składać się głównie z mięsa z dodatkiem jarzyn, niewielkiej ilości makaronu lub ryżu, ewentualnie kaszy (większość dogów kaszy nie trawi).
Prawidłowy rozwój doga jest możliwy wówczas, gdy otrzymuje on znaczne ilości pokarmu białkowego - a więc przede wszystkim mięsa.
W wieku 4 miesięcy zapotrzebowanie to wynosi około kg dziennie. Mięso może być zastąpione rybami.
Bardzo wartościowe są dla młodych psów wszelkie chrzęści, tchawice, przełyki, głowy cielęce.
Jeżeli szczenię będzie dostawało gotową karmę, ilość posiłków jest mniejsza (2, 3 dziennie).
Ilość posiłków zmniejsza się z wiekiem psa. Szybki wzrost, jaki obserwujemy u młodych dogów, rodzi olbrzymie zapotrzebowanie organizmu
na wapno i fosfor, będące podstawowymi składnikami kośćca, niezbędnymi do jego budowy.
Zapotrzebowanie jest tak znaczne, że nie może zostać zaspokojone przez ilości znajdujące się w nabiale i mięsie.
Wynika stąd konieczność podawania mączki kostnej oraz preparatów wapniowych, w których
przede wszystkim znajduje się fosforan wapnia.
Bardzo dobrze przyswajalne są gotowe preparaty wapniowe mieszane z minerałami i witaminami.
Do nich należy Salvikal, Witakalk oraz Sanal, Canzocal itp. Prawidłowy jadłospis psa powinien zapewnić mu odpowiednią ilość witamin.
Z tego względu istotne jest podawanie dużych ilości jarzyn. Jednak w przypadku doga szczególnie w okresie wzrostu zapotrzebowanie na witaminy jest znaczne.
Pożądane jest więc dodawanie do karmy preparatów witaminowych.
Zarówno wapno, jak i witaminy należy podawać w porozumieniu z lekarzem weterynarii.
Bardzo duże znaczenie w okresie wzrostu ma zapewnienie psu ruchu na powietrzu. Nie należy zmuszać psa do intensywnego wysiłku, który może przekraczać jego możliwości fizyczne i ujemnie odbić się na prawidłowym rozwoju.
Młody pies powinien korzystać ze znacznej swobody i dowolnie dostosowywać ilość ruchu do swych potrzeb i możliwości.
Pies chowany kenelowo na ogół jest w ciągłym ruchu, biegając wzdłuż ogrodzenia lub skacząc na siatkę.
Z psem chowanym w domu trzeba wychodzić na spacery, gdzie powinien swobodnie biegać przez około 2 godz. dziennie.
Jeśli będziemy chować swojego pupila trzymając się wskazówek przekazanych przez kierownika sekcji doga niemieckiego
w Związku Kynologicznym oraz konsultując się z lekarzem weterynarii, ma on szanse wyrosnąć na dorodnego doga.